Tocht 147 - Tussen Weert en Stamproy
Datum:
19 Oktober 2011
Weersomstandigheden:
Wisselend bewolkt
10 graden
Wind : West-3

Reisgegevens:
IJsselstein – Utrecht met de fiets
Utrecht – Weert met de trein
Tocht: Weert - Weert
Weert – Utrecht met de trein
Utrecht – IJsselstein met de fiets

Afstand:
IJsselstein – Utrecht 28 km
Tocht 50km
Totaal 78 km
Aantal plaatsen:  15
 
1.     Weert
Tocht: 147(1)
Bezocht op: 19 oktober 2011
Provincie: Limburg


De Sint Martinuskerk uit de 1456 is meer dan 100 meter hoog en steekt hoog boven de bebouwing van Weert uit. De toren is van verre te zien. De heilige zelf waakt over de ingang. Rondom de toren ligt de markt. Een voormalig stadhuis werd museum en een voormalige winkel van De Gruyter heeft zijn naam behouden, is nu een café. De ramen van Sociëteit Amicitia uit 1842 zijn met gouden randen omlijst. Achter de kerk, in een smalle steeg, huist de spirituele winkel “Tussen hemel en aarde”. Een moeilijk lopende man stapt net uit zijn scootmobiel. Hij is op weg naar zijn stamkroeg op de hoek. Hij stelt zich de vraag “Er is veel tussen hemel en aarde, maar wat is nu echt belangrijk”.Op dit moment een kop “verse en bekoomelijke” koffie. Even buiten het centrum staat een eenzaam gebouw. Volgens de vrouw, op weg naar de bakker, is het een waag. De waag staat er nog, maar er zijn de laatste tijd veel oude gebouwen weggebroken. . Het gemeentebestuur, had er geen oog voor. De voormalige burgemeester Breekpot deed zijn naam veel eer aan. De vrouw voelt zich machteloos en erg verdrietig. Als troost heeft men voor het voetgangersgebied maar een oud kanon geplaatst en ook de molens langs de Zuid-Willemsvaart zijn voor veel geld opgeknapt. Bij de meelfabriek van Meneba wordt vrachtschip Insula leeggezogen.
2.     Altweert
Tocht: 147(2)
Bezocht op: 19 oktober 2011
Provincie: Limburg


Na de spoorbrug over de Zuid-Willemsvaart voert een laan met bomen over een industrieterrein. Op een laag gebouw prijkt trots de naam van Johhny Hoes. De ex-zanger overleed een half jaar geleden, na een lange loopbaan als volkszanger en platenbaas. De onenigheid met de Zangeres Zonder Naam is altijd een mysterie gebleven. Nu runt zoon Adriaan de zaak. In de opnamestudio kan elke zingende en spelende Nederlander of Belg een CD laten maken. Er staat voor een miljoen aan apparatuur. De onderhoudsmonteur plaatst net een nieuwe brievenbus, maar meestal zijn de klussen van een technisch hoger niveau. Het industrieterrein gaat langzaam over in een kazerne om daarna een villawijk te worden. De wachthokjes van de kazerne zijn soldaatloos en één van de gebouwen is ingericht voor de historische verzameling van de Limpurgse Jagers. Plotseling verschijnt tussen de bomen de oude Teuniskapel. Op de gevel staat 1226 en naast de deur is een vreemd luikje geplaatst. Het is te klein voor vondelingen en bovendien afgesloten.

3.     Dijkerstraat
Tocht: 147(3)
Bezocht op: 19 oktober 2011
Provincie: Limburg


Er is een enorm verschil tussen de Sint Anna molen en het enorme complex van de Boerenbond. De molen is van 1910 en ooit een belangrijke fabriek voor de boeren in de omgeving. Hij raakte in verval, maar werd in 1973 gerestaureerd. Een voormalige boer, die op de hoek van de Dijkerstraat woont werkte er toen hij nog jong was. De molen was in het bezit van zijn familie. De liefde voor de molen is altijd gebleven en achter zijn huis staat een kleine uitvoering van een standaardmolen op schaal. Het origineel van deze gele molen staat ergens in België. De bouwer is Hubert Adriaans uit Weert, in deze omgeving Bèr genoemd. Bèr was verschrikkelijk secuur, elk onderdeel van de molen alles moest precies op schaal worden nagemaakt. Hij bracht hiermee zijn broers tot wanhoop en die stopte met de samenwerking. De eigenaar is trots op deze bijzondere molen. Zelf verwijderde hij een oude appelboom en maakte een heuvel voor de molen. Hij laat graag het kleine luikje zien voor de meelzakken, het hekwerk met de rode knoppen, de trap naar boven en het houten gewelf.. Molenaars van de Kinderdijk kwamen deze molen bewonderen.Wel kost het onderhoud de nodige tijd, maar het is een genot om te zien hoe alles werkt, inclusief het remmechanisme. Als hij een dagje weg gaat, worden de wieken stil gezet. Ooit kreeg een spelend kind een klap van de molenwiek en dat risico wil hij niet meer lopen. Bij de buren borstelen twee meisjes hun pony’s.
4.     Altweerterheide
Tocht: 147(4)
Bezocht op: 19 oktober 2011
Provincie: Limburg


De kerk slaat net 12 uur. Het kruisvormige godshuis is nog niet zo oud. In 1936 ontwierp architect Piere Cuypers uit Roermond de kerk. Die kon er komen omdat Bolle Jan de grond wel wilde verkopen. Zo kon er ook een school komen en een huis voor de hoofdonderwijzer.Bolle Jan is eigenlijk de grondlegger van het dorp. Deze graanhandelaar uit Weert kocht grote stukken moeras en heide om die te ontginnen. Door intensieve bemesting kon er geboerd worden en langzamerhand kwamen er ook andere boeren. Langs de weg naar Bocholt ontstond zo de kleine woonkern Altweerterheide. Bolle Jan dank zijn naam aan het plaatsten van goudkleurige bollen op pendanten langs de doorgaande wegen. Hij ligt begraven in een graftombe naast de kerk. Bolle jan werd 66 jaar. Schuin tegenover hem ligt het graf van Yvonne. Haar portret is gegraveerd in haar grafsteen. Ze lacht en heeft de tekst “onze zonnestraal” meegekregen van man en kinderen. Ze werd slechts 39 jaar.
5.     Tungelroy
Tocht: 147(5)
Bezocht op: 19 oktober 2011
Provincie: Limburg


Tungelroy is maar een bescheiden dorp. Wel heeft het alles wat zo’n dorp moet hebben, een kapel langs de weg en een kerk op de splitsing. Helaas heeft café “De Klep”de deuren moeten sluiten. Dat kwam misschien door de nieuwe multifunctionele accommodatie (MFA) Kempeveld. Behalve een school zijn er nieuwe sportvoorzieningen met een kantine. De school gaat net uit en de kinderen mogen hun knutselwerkjes mee naar huis nemen. Voor de meeste zijn dat kleurige vogelhuisjes, behalve voor Daan. Die maakte een Boa-tuin voor deze gevaarlijke slangen. Zijn grootouders leggen de tuin voorzichtig in de achterbak van hun auto. Ze zijn er trots op. Het spandoek langs de nog jonge leilinders berichten over het jubileumjaar van carnavalsvereniging De Bokkenrijders. Ze bestaan in 2012 maar liefs 11 x 4 jaar. Er staat een standbeeld van de prins op een woeste bok.
6.     Stamproy
Tocht: 147(6)
Bezocht op: 19 oktober 2011
Provincie: Limburg


De weg naar België loopt dwars door het dorp. De grens ligt een kilometer verderop. Het gebouw van de douane staat er nog, maar er valt niets meer te controleren. Stramproy heet ook Rooj. Dat staat als ondertitel op het plaatsnaambord. Volgens de fotowinkel in Weert wonen hier de aardigste mensen uit de streek. Een aardige vrouw is echter een beetje boos. Dat komt door het slopen van de oude school en het klooster. Die van Weert hebben geen gevoel voor oude dingen. Dat is te zien, overal verrijzen nieuwe appartementencomplexen. De pastorie en de witte herberg op de hoek hebben zich kunnen handhaven en ook de molen is er nog. De markt wordt opgebouwd en de kooplieden helpen elkaar aan stroom. Een broodje garnalen zit er nog niet in. Zonder stroom geen kassa en zonder kassa geen vis.
7.     Breyvin
Tocht: 147(7)
Bezocht op: 19 oktober 2011
Provincie: Limburg


Rondom Stamproy liggen kleine buurtschappen. Oorspronkelijk ging het om een paar boerderijen in het net ontgonnen land. Kerken hadden ze niet, wel vaak een kapel. Die van Breyvin is wit en wordt bewaakt door twee stevige eiken. Bij de splitsing is een driehoekig veldje met een bescheiden hok voor knuffeldieren. De schutters van Sint Catharina hebben in Breyvin hun onderkomen geheel in de eigen streektaal “Sjöttesheim Dörpersjötte”. Hoge masten wachten op het koningsschot.

8.     De Horst (Stramproy)
Tocht: 147(8)
Bezocht op: 19 oktober 2011
Provincie: Limburg


Even van de doorgaande weg liggen de paar boerderijen, die samen De Horst vormen. Het moet hier dus wat hoger liggen, maar dat is niet goed te zien. De Horstehof heeft ruimte voor slapers en ontbijters. De staldeuren van de boerderij op de hoek hebben hun beste tijd gehad. Een vrouw duwt haar kleindochter in een wandelwagen. Weer een grootmoeder die het leven van tweeverdieners ontlast. Het is niet eenvoudig, want er moet ook nog een stevige Rotweiler worden uitgelaten. Die blijft rustig in de ontmoeting met andere honden, maar een fietser die de weg vraagt ziet hij als een bedreiging. De lijn en de wandelwagen worden met veel moeite in bedwang gehouden.
9.     Crixhoek
Tocht: 147(9)
Bezocht op: 19 oktober 2011
Provincie: Limburg


De huizen en boerderijen van Crixhoek staan verspreid over drie wegen. Naast een bedrijf met een onduidelijke dienstverlening staan de auto’s met een Pools kenteken. Grote metalen rekken en katrol voor kabels wachten op hun arbeid.Naast een kleine boerderij aan de overkant staat een oude waterput. Alles is nog volledig in takt, al is de put gevuld met afval. Een grote witte kalkoen waakt over het erf.

10.     Hei (Stamproy)
Tocht: 147(10)
Bezocht op: 19 oktober 2011
Provincie: Limburg


De Belgische grens is hier op loopafstand en Stramroyse Heide is vlakbij. Wie hier stilte en rust verwacht komt bedrogen uit. Grote witte bedrijfsgebouwen staan naast elkaar op een rij. Grote vrachtwagens worden ingeladen of rijden net weg. Ook de huizen aan de overkant zijn wit. Dat is allemaal niet toevallig. Hier worden bij de firma Oakfield in grote getale champignons gekweekt. Het terrein is zo groot, dat er een rij fietsen klaar staat om zich te verplaatsen. Een Poolse werker kent de dagproductie niet, maar schat het op: “sehr viel”. Naast de deur staan de huisregels op plaatjes afgebeeld: niet roken – geen honden – niet eten – overall aan en een kapje op het hoofd. In het kleine kantoortje staat een beeldje van een paddestoel voor het raam, geen champignon, maar een cantharel.
11.     Houtbroek
Tocht: 147(11)
Bezocht op: 19 oktober 2011
Provincie: Limburg


Langs weg van Stamproy naar de Belgische grens staan grote eikenbomen. Ze worden tegen automobilisten door houten balken met reflectoren beschermd. Een boom heeft een stuk bast verloren en verlepte bloemen en een paar kaarsen getuigen van een ongelijk. Een jaar geleden reed een jongen van 18 hier tegen de boom. Hij had net zijn rijbewijs en was op weg naar een vriend over de grens. Hij belde mobiel: “ Ik kom eraan”, maar kwam niet verder dan deze plek. De vrouw bij de heg kent de familie, een zoon van Ramaker. Houtbroek heeft een duikcentrum. Je kunt er niet duiken, maar wel duikspullen kopen. De grintafgravingen bij de Maas zijn goede duiklocaties. De verkoper is zelf een duiker en kent de diepe mergelafgraving in Duitsland waar onlangs twee duikers omkwamen. Het is daar 50 meter diep, het water is helder en de temperatuur is hooguit 4 graden. Mogelijk een hardstilstand, want niet iedereen kan tegen die omstandigheden. De vrouw, die iets komt kopen duikt ook. Ze is net terug uit Bonaire en daar was het water warmer.
12.     Rietbroek
Tocht: 147(12)
Bezocht op: 19 oktober 2011
Provincie: Limburg


Er loopt een zandpad tussen Houtbroek en Rietbroek. Rietbroek telt twee boerderijen. De ene is fraai opgeknapt, de andere nog in bedrijf. De koeien in de wei steken fel af tegen de Hollandse wolkenlucht.

13.     Vlootkant
Tocht: 147(13)
Bezocht op: 19 oktober 2011
Provincie: Limburg


Twee lange witte boerderijen bepalen het beeld bij de splitsing in Vlootkant. Verderop staat in de bocht nog een voormalige boerderij, ook wit. Aan de overkant zeist een bewoner het gras. Zijn zeis heeft een vreemde bocht en dat werkt juist wel lekker. De zeis komt uit Oostenrijk, net als zijn paarden. De grasmaaier kan deze pollen niet aan. Het zijn “schijtbossen”, plaatsen waar de paarden hun uitwerpselen deponeren. Ze doen dit steeds op dezelfde plek en het gras schiet daar hoog op. Maaien met de zeis is een goede therapie voor mensen met reuma. De maaier heeft er zeer veel baat bij, maar zijn fysiotherapeut snapt er niets van.

14.     Wisbroek
Tocht: 147(14)
Bezocht op: 19 oktober 2011
Provincie: Limburg


Voor Wisbroek moet men even van de weg af. Een halve cirkel passeert een paar boerderijen. Een paard koestert zich tevreden in de herfstzon. Mensen zijn er niet, stilte wel.
15.     Castert
Tocht: 147(15)
Bezocht op: 19 oktober 2011
Provincie: Limburg


Op weg naar Castert is de stal van een boerderij verstopt achter een vlechtwerk van wilgentenen. Ook de achterzijde van de stal bestaat uit dit natuurlijk materiaal Bij Castert ligt een brug over de Tungelroyse Beek. Er is een herstelprogramma in uitvoering om de beek weer te laten slingeren en de begroeiing langs de oevers weer te herstellen. Een man laat er zijn hond uit. Dit is niet de hond, die het huis op de splitsing bewaakt. Vele borden waarschuwen de voorbijganger voor een gevaarlijke herder. Je kunt er langs de weg wel walnoten kopen. Ze liggen in een oude kinderwagen. Dat is veilig.