Tocht 128 - Van Zoetermeer naar Delft
Datum:
21 Februari 2011
Weersomstandigheden:
Onbewolkt
0 graden
Wind :Oost 4

Reisgegevens:
IJsselstein – Utrecht met de fiets
Utrecht - Zoetermeer trein
Tocht: Zoetermeer – Delft
Delft – Utrecht met de trein
Utrecht – IJsselstein met de fiets

Afstand:
IJsselstein – Utrecht vv 28 km
Tocht 47 km
Totaal 75 km
Aantal plaatsen:  13
 
1.     Zoetermeer
Tocht: 128(1)
Bezocht op: 21 februari 2011
Provincie: Zuid-Holland


Langs de snelweg A12 richting Den Haag wordt de automobilist begroet door de aankondiging, dat hier de fabriek van Nutricia staat. Hier wordt dus die babyvoeding gemaakt, maar ook de chocomel en dat is een goede drank op deze koude dag.Het pand is indrukwekkend wit en statig. Zoetermeer is eigenlijke een nieuwbouwstad maar de 1ste Stationsweg leidt naar de Dorpsstraat en dit is de oude kern. De hoge witte stellingmolen, gebouwd door molenaar Bastiaan Hogeboezem in 1897. De oude brandde af. In de middeleeuwen stond hier al een molen. De huizen rondom de molen zijn van deze tijd, maar wel opgetrokken in bijpassend wit. In de Dorpsstraat heeft het Historische Genootschap Oud Soetermeer historische panden voorzien van uitleg. Zo staat hier de werkplaats en woning van winkelier Jan Swieb uit 1850. Tot 1950 was er nog een zadelmakerij in gevestigd. Aan de overkant was de bakkerij van Klaas van der Boon gevestigd. De bakkersoven is nog steeds in het pand aanwezig. Op een pleintje staat een kleurrijk beeld. Richting een wijk vernoemd naar vaderlandse helden als Tromp en Rembrandt staat op de hoek tegenover een vooroorlogse kerk buurthuis Kom-op. Het is een mooi modern onderkomen met een vreemde rode deur met de tekst “Mevrouw laten staan”. Het is niet duidelijk of het om een dame of om de fietsen gaat. Op weg richting Bleiswijk staat langs de snelweg een uitbraakvrije gevangenis en het onderkomen van de firma Siemens.
2.     Bleiswijk
Tocht: 128(2)
Bezocht op: 21 februari 2011
Provincie: Zuid-Holland


Het is duidelijk dat Bleiswijk ooit een langgerekt dorp was langs een waterweg. Eindeloze bruggen maken nu elke vorm van scheepvaart onmogelijk. Er staan hier twee kerken. Bij de oudste kerk staat een wit huisje met de naam Nelson. Een oude boerderij met witrode luiken draagt de naam “Wat men ziet en wat men niet ziet”. Wat men in ieder geval ziet, zijn de uitgebreide nieuwbouwwijken , die leunen tegen de groene zone langs de rivier de Rotte.

3.     Rotte
Tocht: 128(3)
Bezocht op: 21 februari 2011
Provincie: Zuid-Holland


In dit land met eindeloze kassen en nieuwbouwwijken stroomt de rivier de Rotte majestueus boven de polders. Het fietspad is autovrij en wordt vandaag slecht betast door de voeten van gelukkige trimmers. Een nieuwe ophaalbrug maakt het voor de recreant mogelijk om ook de andere kant te bereiken. In Rotte staat een eigentijds gemaal, die de diepe polder droog houdt en het water door een brede vaart afvoert. In het land staan nog de resten van oude molen, afgetopt en bewoonbaar gemaakt voor mensen, die van een wijds uitzicht houden. Maar men moet oppassen, want de kassen rukken op.
4.     Bergschehoek
Tocht: 128(4)
Bezocht op: 21 februari 2011
Provincie: Zuid-Holland


Bergschehoek lag oorspronkelijk aan een lange vaart. Even voorbij het centrum ligt statige polderhuis uit 1906 met de wapen van de betrokken gemeenten. De witte ophaalbrug leidt nu naar de muziekinstelling Opmaat. De Bergweg is opgesplitst in een noordelijk en een zuidelijk deel, gescheiden door een rondweg. Dat maakt het zoeken naar nummer 156 niet eenvoudig. Maar daar ligt eindelijk achter de vaart een rijtje huizen waar grootvader Jan Bierens ooit leunde op de brug. Daar stierf hij op 20 augustus 1951 aan een hartaanval. Hij was boer in ruste en werd 78 jaar oud. Zijn vrouw en hun ongetrouwde zoon en dochter bleven er wonen tot hun dood. De oude brug is er niet meer. Iedere bewoner heeft nu een eigen opgang, waar ook de auto door kan. De huizen hebben een opknapbeurt gekregen en hun witte gevels met driehoekige uitbouw en een serre maken het wonen aantrekkelijk. De tuinen zijn nog wel diep, maar in de verte rukken de nieuwbouwwijken op. Aan de Bergweg staan oudere huizen naast een vervallen boerderij, een boeddhistisch restaurant en een beddencentrum. Cafe ’t Vaantje, waar ooit friet en snoep gehaald kon worden door kleine meisjes, bestaat niet meer. Richting Berkel en Rodenrijs wordt een nieuwe stad gebouwd, waar architecten zich hebben kunnen uitleven.

5.     Berkel en Rodenrijs
Tocht: 128(5)
Bezocht op: 21 februari 2011
Provincie: Zuid-Holland


De geschiedenis van Berkel en Rodenrijs is de geschiedenis van Holland. Al in de 11e eeuw groeven kolonisten uit Friesland sloten om het overtollige water uit de moerassen af te kunnen voeren. Berkel en Rodenrijs horen al eeuwen bij elkaar. Vanaf 1266 had Berkel een kerk, die op de plek van de huidige kerk stond. Volgens verhalen ligt hier het onbekende graf van Johan van Oldenbarnevelt, die in de strijd om de macht in Holland werd onthoofd. In de 80 jarige oorlog kwam het gebied onderwater te staan bij de verdediging van Leiden. Honger en armoede was het gevolg. Door het winnen van veen werd het land ongevormd tot een plassengebied en vanaf 1776 maalden 5 molen het gebied droog. In 1850 woonden er nog slechts 1250 mensen, nu zijn er Vinex wijken en is het aantal gestegen tot boven de 20.000. Nog steeds is te zien dat het vroegere dorp als een lint langs een vaart is gebouwd. Thans is Berkel beroemd om zijn worstenmakerij. Ambachtelijke slager van Rooij won de 1e prijs 2011 van Zuid-Holland en daar is hij trots op. Een grote gouden beker siert zijn slagerij. Een paar maanden geleden kreeg hij bezoek van een klant. die wel erg veel bestelde. Het bleek een keurmeester te zijn. Alles werd onderzocht op kleur, smaak en hygiëne. TNO deed zelf een bacteriologisch onderzoek en er was geen twijfel; De Rooij was de beste. Op dit ogenblik zijn 4 medewerkers hard aan het werk met uitbenen en het worsten maken. Vroeger werd er ook zelf geslacht, maar dat kost teveel tijd en is dus te duur. Klanten weten de kwaliteit gelukkig nog steeds te waarderen. Vandaag is de boterhammenworst in de reclame.
6.     Noordeinde (bij Pijnacker)
Tocht: 128(6)
Bezocht op: 21 februari 2011
Provincie: Zuid-Holland


In Noordeinde pompt een gemaal het water meters omhoog uit de lage polder. Op de hoek staat een huis met een fraaie deur. Langs de vaart staat een rijtje ouder huizen en een nieuw gebouwde villa. Een woonwagenkamp heeft een andere uitstraling gekregen. De donkere muren en de witstenen huizen kijken uit op de Vinix wijk in wording.

7.     Pijnacker
Tocht: 128(7)
Bezocht op: 21 februari 2011
Provincie: Zuid-Holland


In de twintigste eeuw, met de komst van de tuinbouw uit het Westland, ontwikkelde Pijnacker zich tot belangrijke glastuinbouwcentra. Dit kwam met name door de gunstige ligging Den Haag en Rotterdam. Doordat het gebied na de Tweede Wereldoorlog bovendien goede verbindingswegen met omringende steden kreeg, begon het te verstedelijken.
Het oude station is nu vervangen door een Randstad Railhalte. Het parochiehuis is nu een catering. De kerk staat er nog wel. Aan het begin van de oude hoofdstaat staat een huis met een bescheiden gemeentewapen in glas en lood boven de deur. Aan de straat wordt hard gewerkt, net als trouwen op alle andere bouwlocaties.

8.     Vlieland (bij Pijnacker)
Tocht: 128(8)
Bezocht op: 21 februari 2011
Provincie: Zuid-Holland


Op een brug over een vaart staat een bordje met Klein Vlieland. Een boerderij aan de overkant staat thans met de rug tegen het industrieterrein De Boezem.
9.     Noukoop
Tocht: 128(9)
Bezocht op: 21 februari 2011
Provincie: Zuid Holland


Op de hoek staat een vervallen boerderij. Een schoorsteen heeft zijn functie verloren en de kas wacht op afbraak. Langs het water staan oude boerderijen, waar zelden nog wordt geboerd. Een fraai exemplaar met een oprijlaan met hoge bomen is nu een plaats voor de jeugd.
10.     Nootdorp
Tocht: 128(10)
Bezocht op: 21 februari 2011
Provincie: Zuid-Holland


Nootdorp heeft veel nieuwe huizen. De meeste vallen in de duurdere prijsklasse en zijn voor mensen, die de drukte van de stad willen ontvluchten. Er is een goede spoorverbinding en in de verte heeft de snelweg een afslag. Bij het centrum heeft men twee ronde woongebouwen ontworpen en een tandartspraktijk heeft zich passend “De Trommel” genoemd. Tussen beide torens staat een beeldje van een vriendelijke hond naast een kleurrijk bestrating. Een meisje met fel rode lippen ondersteunt haar oude moeder bij de wandeling. Hun voorouders kwamen lang geleden uit Nederlands Indië naar dit koude land. De kerk en de bescheiden winkelstraat hebben de nostalgie naar vroegere tijden mooi bewaard
11.     Klein Delfgauw
Tocht: 128(11)
Bezocht op: 21 februari 2011
Provincie: Zuid-Holland


Het Delftse Hout wordt druk bewandeld door vrijgestelden en hondenbezitters. Er is een gemaal en langs het water zijn de rietkanten gemaaid. Klein Delfgauw begint na de molen zonder kap. Er staan een paar grote boerderijen, die veelal een bestemming hebben gekregen in de recreatie.
12.     Delfgauw
Tocht: 128(12)
Bezocht op: 21 februari 2011
Provincie: Zuid-Holland


Bij het stoplicht op de kruising van twee vaarten staan twee gebouwen met een lange geschiedenis. Het dorp stamt immers al uit de 14e eeuw en werd op een zandrug gebouwd. Het water zorgde voor het vervoer van agrarische producten. De huizen langs de vaart richting Delft vertellen mooie verhalen. Zo roept een bewoner iedereen op bezinning over het geloof en een ander huis heeft twee symmetrische delen en noemt zich “De Tweeling”. Voor de boerderij “De zeven linden” staan inderdaad zeven zeer oude leilindes en voor een huis uit 1916 staat een fel gele besteleend. Langs deze kade moeten vroeger de schuiten hebben aangemeerd.
13.     Delft
Tocht: 128(13)
Bezocht op: 21 februari 2011
Provincie: Zuid-Holland


Op weg naar het centrum staat een klein driehoekig huis met het woord “kapper” aan de gevel. De kapper is al lang vertrokken. Aan de overkant staat een groot bedrijvencomplex om te laten zien, dat Delft meer is dan geschiedenis. Die geschiedenis is volop te vinden in het centrum. Meeuwen en eenden onder de ophaalbrug van de Oostpoort heten iedereen snaterend welkom. Kinderen lopen terug naar hun Jenaplanschool met de zelfde naam. De gracht met zijn boogbruggen zet de tijd toch wel eeuwen terug. De witzwarte naamborden van straten steken fel af tegen de muren. Op de markt, waar ooit taptoes werden gehouden, staat Hugo de Groot (Grotius) met zijn rug tegen de hoge toren. In deze kerk Hier liggen de graven van de Oranjes. Op het plein zit een Italiaanse moeder en haar zoontje in een gele klomp voor een souvenirwinkel. Het stadhuis toont de grandeur van de gouden eeuw en werd gebouwd door Hendrick de Keyser. De middeleeuwse toren bleef zijn plaats behouden. Voor De Prinsenhof staat een ingetogen beeld van de Vader des Vaderlands. Hier werd hij in 1584 vermoord en generaties leerden de naam van de moordenaar, die drie dodelijke kogels schoot in de buik van Willem van Oranje. Toeristen fotograferen af en aan. Op het pleintje staat een lantarenpaal in Delfts Blauw met zelfs een legertank als beeltenis. Steunbogen naast de kerk bij een pottenbakkerswinkel geven een fraai doorkijkje op een herenfiets. Bij het station gaat alles op de schop. De ingang naar de treinen is moeilijk te vinden, maar het stationsgebouw stamt duidelijk uit de tijd, dat de trein nog een sjiek vervoersmiddel was.