Tocht 94 - Over hoefijzers, een kasteel en een gebroken heup
Datum:
09 Juli 2009
Weersomstandigheden:
Bewolkt en lichte regen
Temperatuur 18 graden
Wind: Noord-West 5



Reisgegevens:
IJsselstein – Utrecht op de fiets
Utrecht – Nunspeet met de trein
Tocht: Nunspeet – Harderwijk
Harderwijk – Utrecht met de trein
Utrecht – IJsselstein op de fiets
Journaliste Wereldomroep fietst mee voor een interview op de fiets
Afstand:
IJsselstein – Utrecht vv 28 km
Tocht: 20 km
Totaal: 48 km
Aantal plaatsen:  3
 
1.     Hulshorst
Tocht: 94 (1)
Bezocht op: 9 juli 2009
Provincie: Gelderland


Naast het huis met de naam “de oude smidse” staat de oude smederij. Smederij Biemond staat op het bord en op de klok. In het grind voor de het gebouw staat een indrukwekkend beeld van een paard met een sulky gemaakt uit meer dan 100 hoefijzers. De zoon van de smid is de vakman, die dit kunstwerk aan elkaar heeft gesmeed. Het is een eerbetoon aan zijn vader, die als smid het liefste paarden besloeg en tevens een zwak had voor de drafsport. Meer dan 500 uur heeft hij eraan gewerkt De kunstenaar zelf is niet thuis. Op de keukentafel van zijn moeder ligt een briefje “Ik ben fietsen”. De smid is elders aan het werk, maar zijn vrouw laat ons met enige trots de huidige smederij zien, die nog volledig in gebruik is, al doet haar man het nu wat rustiger aan. Het is een bedrijf, dat overging van vader op zoon en het aambeeld van grootvader staat er nog ongeschonden bij. Aan een rek hangen de hoefijzers en onder de metalen kap ligt karton klaar als begin van hetere vuren. Ondanks zijn talent zal de zoon het bedrijf niet overnemen en wordt straks een lange traditie verbroken. Het paard is voorlopig niet te koop wel de stoelen, tafel en het bankstel eveneens gebouwd van hoefijzers. Toeristen stoppen en foto’s gaan de hele wereld over. Alleen het plaatselijke VVV laat niets van zich horen.
Voor de volledigheid: Hulshorst bezit ook een fraaie duiventil en molen “De Maagd”.
2.     Hierden
Tocht: 94(2)
Bezocht op: 9 juli 2009
Provincie: Gelderland


Even voor Hierden ligt het kasteel en landgoed De Essenburgh. De oprijlaan wordt gemarkeerd door twee rijen hoge bomen. Het plein voor de ingang is stil en verlaten. Boven de deur staat het jaartal 1652. Na een eerste begin door Aelt Coolwagen zorgde familielid Johan ervoor, dat het kasteel zij huidige gedaante kreeg. Na de woelige jaren uit de 80-jarige oorlog durfde rijke burgers weer veilig buiten de steden te gaan wonen. Ze kochten woeste gronden en bouwden er hun buitenverblijven, waar ze meestal in de zomer gingen wonen, omdat ze het anders niet warm konden stoken. Verschillende families bouwden De Essenburgh uit, eerst moest het in de barokke Franse stijl en daarna weer romantisch Engels. Dit alles staat te lezen in schriftelijke informatie verstrekt door een vriendelijke dame, die zelf weinig belangstelling had voor dit roemrijke verleden. Ze was meer betrokken bij de cursussen, die er thans gegeven worden voor mensen die angstig tegen hun pensioen opkijken, mantelzorgers zijn of slachtoffers van iets ergs.
In de hal van het kasteel wentelt een donkerhouten trap zich naar een fraaie lichtkoepel en wacht het familiewapen op een nadere uitleg. Er rust een dood schaap op een antieke zuil omgeven door een stalenkrans of vuurpijlen. De kloostergemeenschap der Norbertijnen is nu de eigenaar en houdt in het aanpalende gebouw drie keer per dag een eredienst. De vorige eigenaar heulde in de oorlog met de Duitsers. Deze “Freindfreunddliche” vluchtte na de bevrijding naar Zuid-Afrika en het kasteel verviel aan de staat.
Langs de Zuiderzeestraatweg schuilt een wielrenner voor de regen. Hij is lid van toerclub Harderwijk en op weg naar zijn 3-wekelijkse tocht. Naast deze regelmaat is er jaarlijks de Ronde van Nederland met een start in Steenwijk en een uitstapje naar Spanje in maart. Omdat hij maar 67 kg weegt is hij een geduchte klimmer. Even heeft hij moeten lossen, toen bij een ongelukkige valpartij zijn heup brak. Wel reed hij de 6 km terug naar huis, voordat de buurvrouw hem naar het ziekenhuis reed. Na een herstel van 3 maanden zat hij weer op de fiets, al is de scherpte er tocht een beetje af. Maar wat wil je als je 70 jaar bent. In Hierden wacht een oude boerderij in een veld van bonte weidebloemen en een groepje kinderen. Het is hun laatste schooldag en ze willen best voor de microfoon hun verhaal kwijt. De helft van de groep gaat naar een bestemming buiten het dorp, de rest blijft in Hierden of naar de Mac Donald verderop. Ze zijn gefascineerd door de zwaluw. Dit blijkt na lang doorvragen geen broedende vogel, maar een sauna te zijn. Daar moet je naakt in gaan zitten en dat roept bij hen hoge verwachtingen op. Moeders van twee kinderen gaan er wekelijks naar toe, maar wel op de badpakkendag.
3.     Duinen
Tocht: 94(3)
Bezocht op: 9 juli 2009
Provincie: Gelderland


Om in Duinen te komen moet men bij de witte steen rechtsaf. De bomen en kleurrijke vogels laten zien, dat het hier echt Veluwe is. Duinen loopt parallel aan het spoor en ligt op een zandrug van 3 meter hoog, die bijna de naam duin verdiend. Naast een witte bungalow tussen bloemen is er een opslag van boomstammen uit de nabijgelegen bossen, wat koeien en varkensstallen en natuurlijk een stalling voor paarden. Gele bloemen sieren de glooiende afdaling naar het spoor. Vanaf de kuikenfokkerij gaat Duinen langzaam over in Harderwijk